Akwizycje zagraniczne polskich przedsiębiorców

Akwizycje należą do procesów, które towarzyszą rozwojowi gospodarki. W krajach rozwiniętych są jedną z podstawowych metod realizacji strategii firm. Praktyka pokazuje, że polskie przedsiębiorstwa coraz częściej decydują się na akwizycje poza granicami kraju.

Część zwłaszcza dużych lub technologicznych rodzimych firm wyczerpała już potencjał rozwoju w Polsce, stąd trend poszukiwania możliwości inwestycyjnych (akwizycyjnych) za granicą. Najpopularniejszymi kierunkami wybieranymi przez polskich przedsiębiorców są kraje takie jak Niemcy, Francja, Hiszpania czy też Portugalia. Przygotowując się do zagranicznej akwizycji należy mieć na uwadze, że proces taki wygląda często inaczej niż analogiczny proces w Polsce - w szczególności z uwagi na szereg odmienności prawnych, biznesowych czy kulturowych.

Mateusz Rogoziński, szef zespołu fuzji i przejęc

Finansowanie transakcji

W tym kontekście inwestor może wziąć pod uwagę nie tylko tradycyjne źródła kapitału, ale także instrumenty dostępne tylko dla akwizycji zagranicznych, jak chociażby pozyskanie pasywnego współinwestora w postaci funduszu ekspansji zagranicznej BGK.

Specyficzne lokalne regulacje prawne

W zależności od sektora, w którym działa przejmowana spółka, mogą występować specyficzne regulacje prawne (np. Exon-Florio w USA czy podobne regulacje we Francji czy Japonii) znacząco zwiększające po stronie inwestora koszty przeprowadzenia transakcji czy wręcz uprawniające właściwe organy do zablokowania akwizycji.

Ograniczenia klauzul o zakazie konkurencji

Do transakcji transgranicznych o wymiarze wspólnotowym znajdzie zastosowanie komunikat KE w sprawie ograniczeń bezpośrednio związanych i koniecznych dla dokonania koncentracji (2005/C56/03). Wprowadza on ograniczenia czasowe (zasadniczo od 2 do 3 lat) i terytorialne klauzul o zakazie konkurencji zamieszczanych w umowach inwestycyjnych

 

Specyfika zidentyfikowanych w toku badania due diligence ryzyk

W trakcie badania due diligence mogą wyjść na jaw ryzyka, które w polskich realiach określilibyśmy jako materialne i które stawiałyby pod znakiem zapytania dokończenie transakcji.  Może być jednak tak, że ryzyka te są w wybranym państwie w znacznym stopniu akceptowalne.

 

Lokalne uwarunkowania kulturowe

Przykładowo, ustalając harmonogram transakcji we Francji czy Włoszech inwestor powinien wziąć pod uwagę, że nie będzie możliwości prowadzenia negocjacji w sierpniu, gdyż jest to sezon urlopowy.

Sprawdź, jak możemy Ci pomóc:

Dzieje się teraz w biznesie

Skontaktuj się z naszym ekspertem