27 listopada 2025 r. Minister Finansów i Gospodarki wydał nową interpretację ogólną (nr DPL2.8401.3.2025) dotyczą wykładni pojęcia „gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej” na gruncie art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W założeniu interpretacja miała odpowiedzieć na pytanie, czy sam fakt, że przedsiębiorca posiada majątek, powoduje, że staje się on opodatkowany podatkiem od nieruchomości.

(Dalsza część artykułu pod materiałem wideo)

Zobacz film: Sporne środy. Jak odzyskać nadpłacony podatek?

Dowiedz się, jak odzyskać nadpłacony podatek. Eksperci CRIDO omawiają definicję nadpłaty, procedurę, terminy, korekty i najczęstsze błędy podatników.

Zagadnienie to w ostatnich latach wielokrotnie powracało w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Konstytucyjnego. Dlatego wielu podatników oczekiwało praktycznych wytycznych, które pozwoliłyby przewidywalnie i jednolicie oceniać, czy konkretny grunt, budynek lub budowla rzeczywiście pozostaje w związku z działalnością gospodarczą. To z kolei przekłada się na to czy podlega opodatkowaniu (w przypadku budowli) albo jaką stawkę podatku należy do niego zastosować (grunt, budynek).

Interpretacja nie udzieliła jednak jednoznacznej odpowiedzi na te pytania. W to miejsce Ministerstwo wskazało trzy grupy przypadków, w których najczęściej rozstrzyga się, czy nieruchomość jest związana z działalnością gospodarczą. Pierwsza obejmuje podmioty prowadzące wyłącznie działalność gospodarczą (np. spółki prawa handlowego). Druga dotyczy podatników funkcjonujących w tzw. podwójnej roli, w tym osób fizycznych oraz podmiotów łączących działalność gospodarczą z inną aktywnością (np. fundacje). Trzecia zaś odnosi się do sytuacji, w których nieruchomość jest wykorzystywana gospodarczo przez inny podmiot, np. na podstawie najmu lub dzierżawy, a sam właściciel nie prowadzi działalności gospodarczej.

Najwięcej wątpliwości w praktyce dotyczy przedsiębiorców z pierwszej z ww. grup, w szczególności spółek. W tym zakresie, najbardziej charakterystyczne spory dotyczące takich przedsiębiorców odnoszą się m.in. do sposobu kwalifikowania na gruncie podatku od nieruchomości, nieruchomości czasowo niewykorzystywanych w działalności gospodarczej, składników majątku utrzymywanych z myślą o przyszłym wykorzystaniu oraz obiektów nietypowych, których związek z działalnością przedsiębiorcy nie jest oczywisty, jak chociażby elementy powojennej infrastruktury obronnej, w tym np. bunkry, położone na gruncie przedsiębiorcy.

W tej części interpretacja nawiązuje do utrwalonej linii orzeczniczej NSA, a jej konkluzja sprowadza się do tezy, że majątek pozostający w posiadaniu przedsiębiorcy co do zasady podlega opodatkowaniu. Taki sposób ujęcia może w praktyce skutkować tym, że ogólna reguła będzie stosowana także do bardzo zróżnicowanych stanów faktycznych, co w sprawach mniej typowych może utrudniać jednoznaczną ocenę. Jednocześnie użycie zwrotu „co do zasady” sugeruje możliwość wyjątków, jednak bez wskazania kryteriów ich rozpoznania. W efekcie interpretacja może nie usuwać wszystkich wątpliwości, kiedy majątek powinien być opodatkowany, a kiedy możliwe jest odmienne podejście.

W praktyce wnioski z interpretacji pozostają ogólne. Oznacza to, że interpretacja może nie zamknąć wszystkich dotychczasowych sporów dotyczących rozumienia związku z działalnością gospodarczą.

Zapoznaj się z pełną ofertą: Postępowania podatkowe i spory sądowe