W dniu 2 września 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (Dyrektor KIS) wydał interpretację indywidualną (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.387.2025.1.DK), w której wyraził jasne stanowisko dotyczące podatkowego traktowania opłat za dostęp do oprogramowania księgowego w modelu SaaS (Software as a Service).

(Dalsza część artykułu pod materiałem wideo)


Zobacz film: JPK CIT. Jak wdrożyć?

JPK CIT – jak wdrożyć cyfrowe raportowanie CIT w firmie

Nowa era cyfrowego raportowania CIT nadchodzi. Od 2025 r. duże firmy muszą przesyłać JPK CIT – szczegółowy obraz danych finansowych. Dowiedz się, jakie dane raportować, jak przygotować systemy księgowe, na co uważać przy konsolidacji danych i jak uniknąć błędów. Poznaj praktyczne wskazówki z wdrożeń u klientów.


Stan faktyczny

Wnioskodawca (Spółka) korzysta z programu księgowego udostępnianego w modelu SaaS, przy czym baza danych znajduje się na jej własnym serwerze (on-premise). Umowa z dostawcą ma charakter bezterminowy, ale nie przewiduje nabycia praw autorskich ani licencji na czas nieokreślony. Dostęp do systemu jest uzależniony od bieżącego regulowania opłat.

Spółka chciała zakwalifikować wydatki związane z rozwojem i dostosowaniem systemu, zwiększające jego wartość użytkową, jako nabycie wartości niematerialnej i prawnej (WNiP), podlegającej amortyzacji zgodnie z art. 16b ustawy o CIT (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.).

Stanowisko Spółki

Wnioskodawca argumentował, że mimo braku nabycia praw autorskich, długoterminowe korzystanie z systemu w modelu SaaS powinno umożliwiać jego klasyfikację jako WNiP. Podkreślono, że zmiana technologiczna (przejście z licencji lokalnych na subskrypcje SaaS) nie zmienia ekonomicznej funkcji oprogramowania jako narzędzia pracy wykorzystywanego systematycznie i długoterminowo.

Ocena KIS: stanowisko nieprawidłowe

Dyrektor KIS uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, że oprogramowanie w modelu SaaS nie jest nabywane przez użytkownika, lecz udostępniane jako usługa w chmurze - zatem, pomimo że Spółka uzyska uprawnienia do korzystania z oprogramowania, to jednak nie będzie posiadać do niego żadnych praw własności bądź licencji. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 16b ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o CIT, wartościami niematerialnymi i prawnymi są konkretnie prawa autorskie i licencje, w tym do programów komputerowych, co oznacza, że nabywane przez podatników programy komputerowe niewiążące się z jednoczesnym nabyciem praw autorskich lub licencji do tych programów nie są zaliczane do WNiP. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie wszelkie opłaty za dostęp do programu księgowego w modelu SaaS, z którego Spółka korzysta na podstawie bezterminowej umowy, nie są objęte dyspozycją przepisów dopuszczających rozliczanie podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne. Zastosowanie mają więc w tym przypadku zasady ogólne rozpoznawania kosztów uzyskania przychodu.

Wnioski

W dobie rosnącej popularności usług chmurowych, interpretacja ta ma istotne znaczenie dla praktyki podatkowej. Pokazuje, że w ocenie Dyrektora KIS techniczna forma dostępu do programu ma kluczowe znaczenie dla jego klasyfikacji. Warto zatem dokładnie przeanalizować warunki umów korzystania z oprogramowania, zanim podejmie się decyzję na temat podatkowego rozliczenia wydatków z nimi związanych.