Na początku 2019 roku Urząd Unii Europejskiej ds. własności intelektualnej w Alicante (EUIPO) podjął decyzję w sprawie wygaszenia znaku towarowego „BIG MAC”, którego właścicielem jest McDonald's International Property Company, Ltd. (McDonald's).
    Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia znaku został zgłoszony w 2017 r. przez irlandzką sieć restauracji, która wskazała, że znak ten nie był faktycznie używany przez nieprzerwany okres pięciu lat od daty rejestracji w 1998 roku, co stanowi podstawę dla wygaszenia nawet skutecznie zarejestrowanego znaku. W toku postępowania McDonald's przedstawiał dowody potwierdzające używanie znaku, m.in. oświadczenia przedstawicieli w Niemczech, Francji i Wielkiej Brytanii, obejmujące dane w zakresie sprzedaży kanapek „Big Mac” i przykłady broszur promocyjnych oraz opakowań kanapek, a także broszury i wydruki plakatów reklamowych, wydruki z lokalnych stron internetowych oraz wydruk z angielskiego wydania Wikipedii. EUIPO ostatecznie uznał, że przedstawione przez McDonald’s dowody są niewystarczające i na ich podstawie nie można z całą pewnością stwierdzić, że produkty opatrzone znakiem były faktycznie oferowane do sprzedaży albo że do takich transakcji sprzedaży produktów nim oznaczonych doszło, a w konsekwencji że znak był rzeczywiście używany w odpowiednim okresie dla wskazanych towarów i usług.
    Czy teraz kupimy Big Maca w innej restauracji typu fast food?
    Wskazana powyżej decyzja nie jest jeszcze prawomocna, a 11 marca 2019 r. McDonalds złożył wobec niej odwołanie, co oznacza że na ostateczne rozstrzygnięcie będziemy musieli jeszcze poczekać. Z doniesień prasowych wynika jednak, że już po wydaniu decyzji w pierwszej instancji jeden z czołowych konkurentów McDonald’s wprowadził do swojej oferty specjalne menu o nazwie „The Not Big Macs”, obejmujące takie kanapki, jak np. „The Like a Big Mac, But Actually Big” czy „The Anything But a Big Mac”.
    Jak nie stracić prawa do znaku towarowego?
    Kazus McDonald’s pokazuje, że sama skuteczna rejestracja znaku i opłacanie jego ochrony co 10 lat nie stanowi gwarancji utrzymania ochrony na dany znak. Zarówno rozporządzenie unijne jak i polska ustawa prawo własności przemysłowej pozwalają na wygaszenie lub unieważnienie znaku nawet wiele lat po jego skutecznej rejestracji. W konsekwencji zbudowanie silnego i trwałego portfolio praw własności intelektualnej wymaga nie tylko dokonywania zgłoszeń i opłacania odpowiednich praw, lecz także wdrożenia odpowiednich mechanizmów pozwalających na utrzymanie praw do znaku towarowego. Tego rodzaju mechanizmy powinny uwzględniać m.in. gromadzenie dowodów używania znaków towarowych według wytycznych zawartych w orzecznictwie urzędów patentowych i sądów, a także monitorowanie działań konkurencji w zakresie wykorzystywanych i zgłaszanych znaków towarowych, aby nie dopuścić do sytuacji utraty zdolności odróżniającej przez znak towarowy z uwagi na funkcjonowanie na rynku zbyt wielu podobnych oznaczeń (co stanowi kolejną przesłankę pozwalającą na wygaszenie znaku).